Hereditary
Wanneer hun eigenzinnige, teruggetrokken grootmoeder sterft, valt er een schaduw over het gezin Graham. Vooral kleindochter Charlie – die altijd een intense band had met haar grootmoeder- lijdt onder het verlies. Het rustige gezinsleven komt abrupt ten einde wanneer een verschrikking hun huis overneemt. Moeder Annie moet duistere paden betreden om te kunnen ontsnappen aan het ongelukkige lot dat hen allen te wachten staat.
When their eccentric, reclusive grandmother dies, a shadow falls over the Graham family. Granddaughter Charlie, who always had an intense bond with her grandmother, suffers particularly from the loss. Their peaceful family life comes to an abrupt end when a horror takes over their home. Mother Annie must venture down dark paths to escape the unfortunate fate that awaits them all.
"Wanneer wij onszelf weer van de grond geraapt hebben, gaan we meteen een tweede keer kijken" ★★★★ - De Morgen
"Een voortreffelijk geënsceneerde film in vale kleuren over rouw, ouderlijk schuldgevoel en erfelijke belasting" ★★★★ - De Standaard
"Een horrorfilm met een goed verhaal en voortreffelijke cast die daadwerkelijk eng is." ★★★★ - Cinemagazine
"Hereditary" wordt al in één adem genoemd met klassiekers als Rosemary’s Baby, The Shining of The Exorcist. Dat is nauwelijks overdreven." - NRC
"Zelden werd in een horrorfilm zó intens en zó Oscarwaardig geacteerd als door Toni Collette in ‘Hereditary’. (...) ‘Hereditary’ ís niet zomaar een horrorfilm. Het is één van de beste films van het jaar." ★★★★ - HUMO
"Ongetwijfeld de engste film in tijden" - De Volkskrant
"Aster speelt op geraffineerde wijze met het sentiment en de empathie van zijn kijker." ★★★★★ - Filmtotaal
"Hereditary is a new horror landmark. Toni Collette should have Oscar calling." - Rolling Stone
"Op het einde durf je niet meer naar huis, laat staan met je tong te klakken." ★★★★ - Focus Knack
Hereditary werd meteen vanaf haar première bestempeld als één van de engste films allertijden, en behoudt jaren later die status nog steeds. Het vormde ook meteen het debuut van een van de meest eigenzinnige filmmakers van deze eeuw - Ari Aster (Eddington) -, én wordt vaak beschouwd als de film die filmstudio A24 bij het grote publiek op de kaart zette. Als dat nog niet redenen genoeg zijn om deze ''haunted house''-film nog eens te hernemen, verwijzen we graag naar de onderhuidse spanning, griezelige beelden, gitzwarte humor en ijzingwekkende acteerprestaties, waarvan vooral de door merg en been gaande schreeuwen van Toni Collette (Mickey 17) al die jaren later nog steeds nagalmen.