Lars Von Trier combineert sociaal realisme met expressieve musicalnummers waarin Selma's innerlijke wereld tot leven komt – machines in de fabriek transformeren tot een orkest, gevangenisbewakers worden dansers. Björk speelt Selma in een ontroerende, rauwe rol en componeerde ook de muziek. De film is een emotioneel verwoestende meditatie over opoffering, dromen en de wrede onverschilligheid van de wereld, culminerend in een van de meest indringende finales uit de filmgeschiedenis.