The Plague
De twaalfjarige Ben komt op een zomerkamp voor waterpolo terecht waar een harde groepshiërarchie heerst. Om erbij te horen sluit hij zich aan bij een populaire groep jongens, die een buitenstaander met een huidaandoening wreed uitsluiten en ‘de pest’ noemen. Hoewel Ben zich ongemakkelijk voelt bij het gedrag van de groep en medelijden krijgt met het slachtoffer, blijft hij meedoen uit angst om zelf buitengesloten te worden. Tegelijkertijd beginnen zich vreemde dingen voor te doen in het water van het zwembad...
Twelve-year-old Ben ends up at a water polo summer camp where a strict group hierarchy reigns. To fit in, he joins a popular group of boys who cruelly exclude an outsider with a skin condition and call him “the plague.” Although Ben feels uncomfortable with the group’s behavior and feels sorry for the victim, he continues to go along with it out of fear of being excluded himself. At the same time, strange things begin to happen in the pool water...
Geproduceerd door niemand minder dan Joel Edgerton (Train Dreams, The Stranger), die ook een rolletje in de film speelt, is dit regiedebuut van Charlie Polinger meteen erg overtuigend in z'n visie, boodschap en visuele taal. Het doel van Polinger was om ''een gevoel van sociale angst en lichamelijke kwetsbaarheid'' vast te leggen. Iets dat je bij mannen minder vaak ziet in film naar eigen zeggen, vandaar de cast vol kwetsbare, opgroeiende tienerjongens. Full Metal Jacket en Beau Travail waren de belangrijkste inspiratiebronnen in deze psychologische thriller vol maatschappijkritiek. De film ging in première in de ''Un Certain Regard''-sectie van het Cannes Filmfestival.