The Long Goodbye
Midden in de nacht brengt privédetective Philip Marlowe zijn vriend Terry Lennox naar de Mexicaanse grens. Als Marlowe thuiskomt, staat de politie hem op te wachten en hoort hij dat Terry’s vrouw Sylvia is vermoord. Hij wordt gearresteerd als medeplichtige, maar na een paar dagen weer vrijgelaten. Er wordt hem verteld dat de zaak is gesloten, aangezien Terry Lennox blijkbaar zelfmoord heeft gepleegd in Mexico. Voor Marlowe is het echter allesbehalve case closed. Maar hoe dieper hij begint te graven, hoe meer verontrustende dingen hij te weten komt, en hoe verwarrender de knoop wordt.
In the middle of the night, private detective Philip Marlowe drives his friend Terry Lennox to the Mexican border. When Marlowe returns home, the police are waiting for him, and he learns that Terry’s wife, Sylvia, has been murdered. He is arrested as an accomplice but released after a few days when he is told that the case is closed, since Lennox apparently committed suicide in Mexico. For Marlowe, however, it is anything but a closed case. The deeper he begins to dig however, the more disturbing things he uncovers, and the more tangled the mystery becomes.
Neon Noir Nights
Regen tegen de ramen, nat asfalt onder je voeten, en de nacht die al begint voor de dag goed en wel begonnen is. Perfect voor een portie neo(n)-noir. Deze reeks vol cult classics neemt je mee naar donkere steden, neon-verlichte straten, schaduwen, geheimen en personages die zich door een wereld vol morele dubbelzinnigheid bewegen. Dus trek die trenchcoat aan en zak af naar Cinema ZED, waar de ideale films voor lange, donkere najaaravonden op je wachten.
Robert Altmans losse ode aan de noir uit de jaren ’50 kenmerkt zich door meanderende cinematografie (en een al even meanderend verhaal) en een perfecte, in zichzelf mompelende Elliot Gould (bij latere generaties waarschijnlijk vooral bekend door zijn terugkerend rolletje in Friends) als de nonchalante privé-detective Philip Marlowe. The Long Goodbye moet het daarnaast vooral hebben van de voelbaar broeierige sfeer van jaren ‘70 Los Angeles, de onberispelijke visuele stijl, de jazzy soundtrack en de gezapige vibe. De film had een grote invloed op het werk van Paul Thomas Anderson (en dat geldt eigenlijk voor het overgrote deel van Altmans oeuvre), denk maar aan Boogie Nights of vooral Inherent Vice.