Seven
Rechercheur Somerset, een oude rot in het vak, moet samen met de jonge, wat onbezonnen Mills een psychopaat tegenhouden die toeslaat volgens een nauwgezet patroon: hij kiest enkel slachtoffers uit die hebben 'gezondigd' volgens de zeven hoofdzonden: gulzigheid, hebzucht, luiheid, trots, lust, afgunst en woede. Samen volgen ze elke stap van de moordenaar en zijn ze getuige van de nasleep van zijn gruwelijke misdaden. Terwijl de slachtoffers zich in snel tempo opstapelen, komen ze steeds dichter bij een gruwelijk lot dat geen van beiden had kunnen voorzien.

Als pitch klinkt Seven niet bijster origineel (ook in 1995 niet), maar in zijn uiterst grimmige uitwerking en perfecte fatalistische sfeer was de film dat meesterlijk wel. Het lanceerde David Finchers carrière dan ook meteen naar de hoogste stratosferen, gaf een nieuwe adem aan die van Morgan Freeman en maakte aan het brede publiek voor het eerst duidelijk dat Brad Pitt meer dan een blonde Hollywood Adonis kon zijn. Ontdaan van elke glamour baadt de film in een grimmige, cynische sfeer, te midden van een naamloze stad waar de regen altijd met bakken uit de lucht valt.