Clint Eastwood (°1930) is een fenomeen. Niet alleen omdat hij ondanks zijn hoge leeftijd bijzonder actief blijft – de man is inmiddels 93 jaar en levert om de 1 à 2 jaar een nieuwe film af – maar ook vanwege zijn oeuvre. Eastwood levert, anders dan pakweg Woody Allen, vaak onvoorspelbare films af; soms pareltjes die overladen worden met lovende kritieken, awards en Oscars (Gran Torino, Million Dollar baby ...), andere keren controversiële, uitermate patriottische films – op het randje van propaganda – die door het cinefiele publiek uitgespuwd worden (American Sniper, The 15:17 to Paris ...).

Eastwood is ook politiek niet onbesproken. Zijn conservatieve meningen liggen niet goed in de liberale, progressieve filmwereld. Zijn anti-overheidssentiment en onvoorwaardelijke steun voor het vrije wapenbezit maken het niet makkelijker. Hoewel hij vaak in het republikeinse kamp wordt ingedeeld, beschouwt hij zichzelf als onafhankelijk denker en libertarian; iemand voor wie individuele soevereiniteit heilig is. "I guess I was a social liberal and a fiscal conservative before it became fashionable", zo verwoordt Eastwood het. Even goed ventileert hij meningen die in het conservatieve kamp dan weer slecht vallen, zoals die rond het homohuwelijk. In een interview vertelde hij hierover: "People should be able to be what they want to be and do what they want – as long as they’re not harming people".

Dat hij onbetwist behoort tot de iconen van de Amerikaanse Cinema heeft niet enkel te maken met de films die hij regisseerde, maar ook met zijn prestaties als acteur. Zijn rollen in A Fistfull of Dollars (1964), The Good, The Bad and The Ugly (1966) en Dirty Harry (1971) maakten van hem één van de belangrijkste acteurs van zijn generatie. Hoewel hij zich op latere leeftijd meer ging focussen op regiewerk, blijft hij actief als acteur; Eastwood vertolkt in veel van zijn films ook zelf de hoofdrol. (JVS)