Nadat zijn dochter op mysterieuze wijze verdwijnt tijdens een rave, reist een vader samen met zijn zoon naar Marokko om haar te zoeken. Deze speurtocht brengt hen naar desolate uithoeken, verlaten bouwvallen en ondergrondse netwerken, waar niets is wat het lijkt, en zowel hulp als verraad om de hoek komen gluren.

Een makkelijke film heeft Oliver Laxe (O que arde) nog niet gemaakt in zijn carrière, en daar gaat hij nu ook niet mee beginnen. Sirât is op vele vlakken zelfs zijn meest gedurfde film tot nu toe - niet alleen inhoudelijk en thematisch, maar ook vormelijk - en dat maakt het geen hap-slik-klaar cinema. Voor wie de existentiële, surrealistische wasteland-vibes met een vleugje techno goed kan verdragen, is dit echter niet minder dan een openbaring. Ook in Cannes leken ze daar zo over te denken: de film was goed voor een nominatie voor de Palme d'Or en wist uiteindelijk de Jury Prize mee naar huis te nemen.