Tayfun is de eerste Turkse begrafenisondernemer in België met een officieel diploma. Terwijl veel overledenen nog naar Turkije worden teruggebracht, biedt hij families in België een waardig afscheid. Tegelijk runt de 57-jarige Kemal In Kayseri een eenvoudige privé-ambulancedienst nabij een begraafplaats. Hij vervoert lichamen van Europese Turken naar hun eindbestemming in Anatolië, gedreven door zijn overtuiging dat iedereen “thuis” begraven moet worden. Wanneer Tayfun en Kemal elkaar ontmoeten, wordt duidelijk hoe ze verbonden zijn door hetzelfde ritueel, maar uiteenlopende ideeën hebben over identiteit, plicht en wat “thuis” betekent.
Tayfun is the first Turkish funeral director in Belgium to hold an official diploma. While many of the deceased are still being repatriated to Turkey, he offers families in Belgium a dignified farewell. Meanwhile, 57-year-old Kemal runs a modest private ambulance service in Kayseri, near a cemetery. He transports the bodies of European Turks to their final resting places in Anatolia, driven by his belief that everyone should be buried “at home”. When Tayfun and Kemal meet, it becomes clear how they are connected by the same ritual, yet hold divergent views on identity, duty, and what “home” means.
Voor mensen die leven tussen twee landen en twee culturen stelt zich onvermijdelijk ooit de ultieme vraag: op welke twee vierkante meter wil je begraven worden? Regisseur Volkan üce balanceert religie en kapitalisme in zijn portret van een Turkse begrafenisondernemer in België, en geeft een inkijk in de delicate evenwichtsoefening tussen geloof en commercie. Zo stelt hij - met een vleugje droge humor – prangende vragen over identiteit, migratie en hoe deze vraagstukken blijven doorwerken, zelfs na de dood.