Preemptive Listening is een non-fictief filmwerk waarin sirenes een nieuwe blik werpen op de huidige noodtoestand. Wereldwijd fungeert de sirene als een symbool voor potentieel trauma, een waarschuwing voor klimaatcatastrofes, een spreekbuis van overheden en crisismanagement. Veel sirenes zijn overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog, die zijn hergebruikt om te waarschuwen voor extreme weersomstandigheden, collectieve herdenkingen, of nieuw leven zijn ingeblazen om de paraatheid bij rampen te testen. De film stelt het luide glissando-gehuil van de sirene voor als een geconditioneerd en aangeleerd signaal, dat mogelijk opnieuw kan worden geprogrammeerd.