Stijgt de examenstress naar je hoofd? Op donderdag 22 januari kan je een uur lang komen genieten van een ontspannende blokpauze met de leukste komische en animatiekortfilms geselecteerd uit de afgelopen editie van Kortfilmfestival Leuven. Festival Directeur Vincent Langouche voorziet een inleiding bij deze selectie en geeft een extra woordje uitleg waarom je deze kortfilms absoluut niet gemist mag hebben.
De avond is gratis toegankelijk voor iedereen. Er is geen ticket vereist!
Neem hieronder een kijkje welke fantastische, luchtige, originele kortfilms we voor jullie in petto hebben.
Is exam stress getting to you? On Thursday, January 22, you can enjoy an hour-long relaxing study break with the best comedy and animated short films selected from the latest edition of the Leuven Short Film Festival. Festival Director Vincent Langouche will introduce this selection and explain why you absolutely cannot miss these short films.
The evening is free for all. There is no ticket required!
In samenwerking met:
In een wereld waarin ex-partners na elke breuk een gekozen lichaamsdeel moeten uitwisselen, voelt een man zich incompleet en misvormd. Hij verlangt naar zijn oorspronkelijke, complete vorm, tot hij onverwachts zijn vroegere oor bij iemand anders ziet.
Ray is nog niet met pensioen, maar hij droomt er al wel van. Hij denkt aan alles wat hij graag zou willen doen als hij met pensioen gaat, als hij eindelijk de ‘tijd’ heeft.
Ze is het allemaal: een enorm empathisch persoon, een strijder voor rechtvaardigheid en iedereens favoriete zelfverzekerde queen, maar misschien... is ze ook gewoon een worst.
Bah! Koppeltjes die elkaar op de mond kussen zijn vies. De kleine Léo lacht ze uit, net als alle andere kinderen op het zomerkamp. Maar hij heeft een geheim dat hij zijn vrienden niet wil vertellen.
Gebaseerd op het gelijknamige gedicht van Dean Atta vinden twee zwarte jongens het paradijs in hun liefde voor elkaar. In een samenleving geteisterd door homofobie en racisme weigeren ze hun liefde te verbergen en herontdekken ze een gevoel van verbondenheid in hun eigen paradijs.
In deze bewerking van Roodkapje verloopt niets zoals verwacht: “Hoodie” laat zonder angst of schaamte haar verlangens duidelijk blijken, de Wolf is verre van een roofdier en Grootmoeder raakt haar verstand kwijt. Maar de Verteller heeft nog niet het laatste woord gehad...
Rond twee afvalcontainers ligt een hoop achtergelaten rommel. Een oude matras begint verdrietig te praten: “Ze zeggen dat ik vies ben...” Andere stukken afval sluiten aan en vertellen waarom ze zijn weggegooid. Tot een oude krant hen inspireert.