Een jaar nadat ze haar man en kind verloor in een tragisch ongeluk besluit Sara er nog eens op uit te trekken met haar vriendinnen. Kwestie van nog eens onder de mensen te komen en hun oude groepsband weer aan te wakkeren. Tijdens de afdaling in de grot gaat er echter iets mis. Een stuk rots breekt af en verspert de uitgang. De vrouwen worden gedwongen dieper af te dalen, hopend op een alternatieve uitgang. Gaandeweg neemt de claustrofobische paniek toe, vooral wanneer duidelijk wordt dat groepsleider Juno hen heeft meegeloodst naar een nieuwe en onbekende grot. Wat bedoeld was als een trip om vriendschapsbanden te verstevigen, mondt uit in een fysieke en psychische hel. Zeker wanneer blijkt dat ze niet alleen zijn...
"Hier geen grotesk machogeweld in pompeuze decors, maar realistische actie in claustrofobische spleten, gangen en krochten. De film speelt met succes in op de oerangsten van de kijker: de schrik voor het donker, het onbekende en kleine ruimtes. (...) Al in de eerste vijf minuten word je uit je evenwicht geslagen, waarna de film niet voortborduurt op die schok, maar de tijd neemt om langzaam een onheilspellend sfeertje op te bouwen" (De Standaard)
“Een spannende, claustrofobische, goed vertelde horrorfilm over een groepje speleologen die in een grot oog in oog komen te staan met een groot gevaar. Mensen met een zwakke maag of een extreme vorm van claustrofobie: kies resoluut voor een andere zaal voor je in de donkere spelonken levend begraven wordt.” (Hans Dewijngaert, Moviegids.be)
“Zodra de dames zich laten zakken in de mond van de donkere grot, begint Neil Marshall de spanning zachtjes op te drijven. Op het moment dat hij halverwege de overstap waagt naar meer bloederige en uitzinnige taferelen, heeft hij je zo stevig beet dat je niet anders kan dan volgen.” (De Tijd)
"Enkele jaren geleden maakte regisseur Neil Marshall de horrorfilm ‘Dog Soldiers’, een verrassend genietbaar gore fest waarin een hoop weinig sympathieke weerwolven van leer trokken tegen een stel hulpeloze soldaten. Zijn tweedeling, ‘The Descent’, is in principe meer van hetzelfde: een aantal vrienden wordt belaagd door een aanvankelijk onzichtbare vijand die hen één voor één afmaakt. Maar net als vorige keer weet Marshall alweer een leuke twist aan het oerklassieke genre te geven. Bloed spat in het rond, goed van oren en poten voorziene dames kressen zich een ongeluk en de setting is nog akeliger dan Michael Jacksons slaapkamer." (Dennis Van Dessel, Digg*)
“Als de Kijkwijzer een icoontje zou hebben dat claustrofoben moet waarschuwen, dan moeten hier drie claustrofobenstickers op. En wie nog geen claustrofoob was, is dat hierna wel." (Ronald Rovers, De Filmkrant)
The Descent is één van de weinige Britse horrorfilms, samen met 28 Days Later, Shaun of the Dead en Dog Soldiers. Deze laatste, eveneens van de hand van Neil Marshall, heeft inmiddels een heuse cultstatus verworven en won de Gouden Raaf én de publieksprijs op het Brussels Internationaal Festival van Fantastische Film (BIFFF). Ook Marshalls nieuwste film The Descent blijkt een voltreffer te zijn, en won de British Independent Film Award voor Beste Regisseur (2005), en een Empire Award voor Beste Horrorfilm (2006). Liefhebbers van vrouwelijk schoon met mijnwerkershelmen en bevlekte, strakke marcellekes: laat dit een overtuigend argument zijn om naar deze meesterlijke horrorfilm te komen kijken.