Familiar Touch
De 80-jarige Ruth, een charmante, gepensioneerde kok met nog een overvloed aan levenslust, raakt af en toe in de war. Hoewel de foutjes klein en onschuldig lijken, lukt het haar niet meer om volgens een comfortabele routine te leven. Wanneer haar zoon aanbelt om met haar te dineren, verwart ze hem met een aanbidder. Hun 'date' brengt hen naar een verpleeghuis, waarvan Ruth zich niet herinnert dat ze het zelf heeft uitgekozen. Terwijl ze met de steun van de verzorgers terug leert aarden in haar eigen lichaam, begint haar geest aan een geheel eigen reis.
''‘Familiar Touch’ is geen rauw docudrama over de schrijnende toestanden in de rusthuizen, wel een poëtische rêverie over een vrouw die langzaam wegglijdt in de schemerzone van de behaaglijke vergetelheid.'' ★★★½ - Humo
''‘Familiar Touch’ is een prachtige choreografie van een mentale aftakeling.'' ★★★ - De Morgen
“A deeply moving portrait of growing old” - The Hollywood Reporter
“Conveys both the terror of losing the life you recognize, and the intermittent, fragmented joy of finding it again” - Variety
Deze ontroerende coming-of-old-age van Sarah Friedland laat op een waardige, vertederende en soms grappige manier zien wat er wél overblijft wanneer je brein je in de steek laat. Kathleen Chalfant (Duplicity) neemt je anderhalf uur lang mee op sleeptouw in de enge maar ook wonderlijke reis van ‘’het ouder worden’’. De dementie mag dan wel centraal staan: Ruth is een personage van vlees en bloed dat op elk moment méér is dan haar ziekte. De film won maar liefst drie prijzen op het Filmfestival van Venetië: Beste Debuut, Beste Regie en Beste Actrice.