The Last Picture Show
The Last Picture Show speelt zich af in het uitgestorven stadje Anarene, Texas, begin jaren '50. We volgen een jaar uit het leven van twee tieners, Sonny en Duane, die worstelen met volwassen worden in een gemeenschap die langzaam aan het sterven is. De jongens hangen rond in het poolcafé en de bioscoop van Sam the Lion, een vaderlijke figuur die de laatste verbinding vormt met betere tijden. Wanneer Sam overlijdt en de bioscoop sluit, verdwijnt ook het laatste houvast uit het stadje.
The Last Picture Show is set in the deserted town of Anarene, Texas, in the early 1950s. We follow a year in the lives of two teenagers, Sonny and Duane, who are struggling to grow up in a community that is slowly dying. The boys hang out at the pool hall and movie theater owned by Sam the Lion, a father figure who is the last link to better times. When Sam dies and the movie theater closes, the last anchor in town disappears.
"It is not merely the best American movie of a rather dreary year; it is the most impressive work by a young American director since 'Citizen Kane'!" —Paul D. Zimmerman (Newsweek)
Lees ook
New Hollywood - van grote studio's naar auteurscinema
We selecteerden 6 iconische klassiekers binnen de New Hollywood Wave, die perfect…
Lees meerMeer rond de film
New Hollywood - van grote studio's naar auteurscinema
We selecteerden 6 iconische klassiekers binnen de New Hollywood Wave, die perfect…
Lees meerFilmklassiekers: New Hollywood
Eind jaren ‘60 brak het klassieke studiosysteem van Old Hollywood af toen een nieuwe generatie filmmakers, geïnspireerd door Europese cineasten als Godard en Truffaut, de controle opeiste. Films als Bonnie and Clyde en Easy Rider schokten met hun geweld, rebelse toon en experimentele stijl, en bewezen dat artistieke cinema commercieel succesvol kon zijn. Zo ontstond New Hollywood: regisseurs als Coppola, Scorsese en Bogdanovich kregen artistieke vrijheid om persoonlijke, provocerende films te maken die de Amerikaanse cinema voorgoed transformeerden.
We starten de reeks in februari met onderstaande titels.
Bogdanovichs meesterwerk is een melancholische elegie voor een verdwijnend Amerika. In schitterend zwart-wit gefotografeerd door Robert Surtees, vangt de film de leegte en verveling van het kleine-stadsbestaan met pijnlijke nauwkeurigheid. De constante wind die door de verlaten straten blaast wordt een metafoor voor de erosie van gemeenschap en betekenis. De film was zowel kritisch als commercieel succesvol en bewees dat New Hollywood ook met kleinschalige, karaktergedreven verhalen kon scoren naast de meer opzichtige anti-establishment films van die tijd. Het is cinema over cinema's laatste voorstelling - een perfecte metafoor voor het einde van een era.