The Long Goodbye

Midden in de nacht brengt privédetective Philip Marlowe zijn vriend Terry Lennox naar de Mexicaanse grens. Als Marlowe thuiskomt, staat de politie hem op te wachten en hoort hij dat Terry’s vrouw Sylvia is vermoord. Hij wordt gearresteerd als medeplichtige, maar na een paar dagen weer vrijgelaten. Er wordt hem verteld dat de zaak is gesloten, aangezien Terry Lennox blijkbaar zelfmoord heeft gepleegd in Mexico. Voor Marlowe is het echter allesbehalve case closed. Maar hoe dieper hij begint te graven, hoe meer verontrustende dingen hij te weten komt, en hoe verwarrender de knoop wordt.

Commentaar

Robert Altmans losse ode aan de noir uit de jaren ’50 kenmerkt zich door meanderende cinematografie (en een al even meanderend verhaal) en een perfecte, in zichzelf mompelende Elliot Gould (bij latere generaties waarschijnlijk vooral bekend door zijn terugkerend rolletje in Friends) als de nonchalante privé-detective Philip Marlowe. The Long Goodbye moet het daarnaast vooral hebben van de voelbaar broeierige sfeer van jaren ‘70 Los Angeles, de onberispelijke visuele stijl, de jazzy soundtrack en de gezapige vibe. De film had een grote invloed op het werk van Paul Thomas Anderson (en dat geldt eigenlijk voor het overgrote deel van Altmans oeuvre), denk maar aan Boogie Nights of vooral Inherent Vice.