Deze documentaire geeft een onthullende en fascinerende kijk op een van de succesvolste heavy-metal bands aller tijden: Metallica. Joe Berlinger en Bruce Sinofsky volgden de muzikanten ruim een jaar lang. De uitbundige levensstijl van de groep - die de bijnaam 'Alcoholica' kreeg – was de bandleden al enige jaren daarvoor zuur opgebroken. Het is inmiddels al jaren geleden dat de groep nog een album uitbracht en de pers roddelt over het einde van Metallica. De spanning wordt opgevoerd wanneer aan de vooravond van de opnames voor de nieuwe plaat, bassist Jason Newsted er de brui aangeeft. De verhoudingen tussen de overige bandleden zijn op dat moment tot een dieptepunt gedaald. Lichamelijk en geestelijk uitgeput komen ze op een dood spoor terecht en raken zowel op persoonlijk als op artistiek vlak in een diepe crisis. Tijdens de opnames van het album dat later toepasselijk St. Anger gedoopt werd, gaat de band in therapie bij 'Dr.Phil'. Je bent getuige van hun worsteling met communicatieproblemen, verslavingen, het vaderschap, huiselijke chaos en het bijna volledig uiteenvallen van de band tijdens de meest turbulente periode in hun twintigjarige bestaan.
"Ook vermakelijk en opzienbarend is het moment waarop oud gitarist Dave Mustaine - vijftien jaar geleden uit de band gezet omdat hij onhandelbaar was - als onderdeel van de therapie samen met Lars Ullrich een sessie heeft. James is op dat moment al maanden spoorloos. Een van de vele momenten waarop je je onderkin moet vasthouden als je wil dat hij er niet afvalt." (Ron van der Sterren, VPRO)
"Even if you're not a fan of their music, Metallica: Some Kind of Monster is a revelation: funny, fascinating and insightful." (Claudia Puig, USA Today)
"Veering between This Is Spinal Tap-style laughs as these earnest, irony-free rockers completely miss the joke and some genuinely rollicking concert footage, this is a captivating, up-close-and-personal look at the perils of the music industry. Whether you know everything or nothing about Metallica, it will rock you." (Jamie Russell, BBCi Film)
"Here's a rock doc like no other.(..) What's on view for two hours and twenty minutes is a headbanger in every sense of the word. (..) It's one for the time capsule." (Peter Travers, Rolling Stone)
Oorspronkelijk bedoeld als promotiefilm is de rockumentary een intiem en openhartig portret geworden van een in zijn voortbestaan bedreigde band. De film past perfect in het rijtje van rockumentaries als Gimme Shelter (The Rolling Stones) of Don't Look Back (Bob Dylan) waarin de mens achter het fenomeen in het licht gehouden wordt. In de woorden van Lars Ulrich: "This is not a film about Metallica - it's a film about relationships".