Sirât

Nadat zijn dochter op mysterieuze wijze verdwijnt tijdens een rave, reist een vader samen met zijn zoon naar Marokko om haar te zoeken. Deze speurtocht brengt hen naar desolate uithoeken, verlaten bouwvallen en ondergrondse netwerken, waar niets is wat het lijkt, en zowel hulp als verraad om de hoek komen gluren.

After his daughter mysteriously disappears during a rave, a father travels to Morocco with his son to search for her. This quest takes them to desolate corners, abandoned ruins, and underground networks, where nothing is what it seems, and both help and betrayal lurk around every corner.

Commentaar

Een makkelijke film heeft Oliver Laxe (O que arde) nog niet gemaakt in zijn carrière, en daar gaat hij nu ook niet mee beginnen. Sirât is op vele vlakken zelfs zijn meest gedurfde film tot nu toe - niet alleen inhoudelijk en thematisch, maar ook vormelijk - en dat maakt het geen hap-slik-klaar cinema. Voor wie de existentiële, surrealistische wasteland-vibes met een vleugje techno goed kan verdragen, is dit echter niet minder dan een openbaring. Ook in Cannes leken ze daar zo over te denken: de film was goed voor een nominatie voor de Palme d'Or en wist uiteindelijk de Jury Prize mee naar huis te nemen.

Pers

''In de bezwerende film Sirât rave je richting de hel.'' ★★★★ - Knack Focus

''Het einde van de wereld op dreunende beats, en een zielroerende meditatie over rouw en de chaotische onvoorspelbaarheid van het leven.'' ★★★★ - De Standaard

''Sirât begint als een hypnotiserende kruising tussen partyfilm en roadmovie, maar metamorfoseert na een schokkende wending tot een existentiële bespiegeling over leven, dood en aanvaarding.'' ★★★★ - De Morgen