DOCVILLE presenteert: publiekswinnaar 2026 (A Fox Under a Pink Moon)

Zoals elk jaar zetten wij graag een winnaar van DOCVILLE in de kijker. Maar hoe kiezen uit dit prachtige aanbod van internationale topdocumentaires en 1 winnaar selecteren vanuit de vele competities? Simpel, door naar jullie te luisteren! En jullie hebben gesproken. Wij programmeren daarom in april graag de winnaar van de Publieksprijs van DOCVILLE 2026: A Fox Under a Pink Moon.

Soraya is 16, ze maakt prachtige tekeningen en sculpturen, maar ze is vooral vastberaden om haar eigen toekomst vorm te geven. Ze probeert al vijf jaar te ontsnappen uit Iran, weg van haar huwelijk met een gewelddadige man, en te vluchten naar haar moeder in Oostenrijk. Gedurende een periode van vijf jaar filmt Soraya zichzelf, haar ontsnappingspogingen en haar kunst.

As we do every year, we’re excited to spotlight a DOCVILLE winner. This year’s DOCVILLE festival took place from March 18 to 26, and once again we saw a lineup of top-notch international documentaries. How do we choose from this wonderful selection and pick just one winner from the many competitions? Simple: by listening to you! And you’ve spoken. That’s why we’re excited to feature the winner of the DOCVILLE 2026 Audience Award in April: A Fox Under a Pink Moon.

Soraya is 16; she creates beautiful drawings and sculptures, but above all, she is determined to shape her own future. For five years, she has been trying to escape from Iran, away from her marriage to a violent man, and flee to her mother in Austria. Over the course of five years, Soraya films herself, her escape attempts, and her art.

Commentaar

Regisseur Mehrdad Oskouei verweeft de soms confronterende beelden die Soraya zelf filmde, met politiek nieuws uit Afghanistan - Soraya’s land van herkomst - en haar tekeningen en surrealistische animaties. Soraya werd actief betrokken bij alle facetten van het maken van deze wondermooie documentaire, waardoor de film niet alleen een gelaagd portret werd, maar voor Soraya een levensnoodzakelijk reddingsmiddel. Of zoals ze het zelf omschrijft: “In het begin was de camera voor mij als een kille getuige, maar geleidelijk aan werd hij een vriend. Een vertrouwenspersoon die ik hard nodig had.” Een uniek en gelaagd (zelf)portret dat terecht de prestigieuze ‘Best Film Award’ won op IDFA, en dus ook het publiek van DOCVILLE het meeste kon bekoren.