New Hollywood - van grote studio's naar auteurscinema
Eind jaren '60 brak het klassieke studiosysteem van Old Hollywood af toen een nieuwe generatie filmmakers, geïnspireerd door Europese cineasten als Godard en Truffaut, de controle opeiste. Films als Bonnie and Clyde en Easy Rider schokten met hun geweld, rebelse toon en experimentele stijl, en bewezen dat artistieke cinema commercieel succesvol kon zijn. Zo ontstond New Hollywood: regisseurs als Coppola, Scorsese en Bogdanovich kregen artistieke vrijheid om persoonlijke, provocerende films te maken die de Amerikaanse cinema voorgoed transformeerden.
We selecteerden 6 iconische klassiekers binnen de New Hollywood Wave, die perfect het begin, midden en einde van deze artistieke stroming illustreren. Beleef het de hele maand februari en maart in Cinema ZED!
Bonnie and Clyde (1967)
Bij zijn release was deze film - die losjes gebaseerd is op het legendarische misdaadkopppel uit de jaren '30 - erg controversieel. Vooral de - naar toenmalige normen - ongemeen bloederige eindscènes waarin het liefdeskoppel doorzeefd wordt met kogels, wakkerde voor het eerst het debat aan over zinloos geweld in films. De scène werd vaak gekopieerd maar nooit geëvenaard. Bonnie and Clyde bewijst dat artistieke vernieuwing en commercieel succes samen konden gaan - de film was een kassucces én won Oscars. Dit opende de deur voor de auteur-regisseurs van de jaren '70: Coppola, Scorsese, Bogdanovich en Polanski, en was het startschot van New Hollywood.
De vertoning van 15 februari wordt ingeleid door Cisse Wyn, ZED-projectionist, filmliefhebber en auteur van het boek Uit de schaduw van The Godfather.
Koop hier alvast je tickets!
Easy Rider (1969)
De ondertussen legendarisch geworden slogan op de originele Easy Rider poster vat de defaitistische sfeer van deze al even legendarische road movie perfect samen: 'A man went looking for America and couldn't find it anywhere'. Easy Rider is een ode, zo niet dé ode, aan de zoektocht naar spirituele en persoonlijke vrijheid, een verworvenheid van de jaren ’60 die hier in beeld en muziek wordt vertaald. Gemaakt met veel gusto en weinig geld (een half miljoen dollar), zette Easy Rider de grote studiobazen te kijk met een boxoffice van meer dan 19 miljoen dollar.
Koop hier alvast je tickets!
The Last Picture Show (1971)
Bogdanovichs meesterwerk The Last Picture Show is een melancholische elegie voor een verdwijnend Amerika. In schitterend zwart-wit gefotografeerd door Robert Surtees, vangt de film de leegte en verveling van het kleine-stadsbestaan met pijnlijke nauwkeurigheid. De constante wind die door de verlaten straten blaast wordt een metafoor voor de erosie van gemeenschap en betekenis. De film was zowel kritisch als commercieel succesvol en bewees dat New Hollywood ook met kleinschalige, karaktergedreven verhalen kon scoren naast de meer opzichtige anti-establishment films van die tijd. Het is cinema over cinema's laatste voorstelling - een perfecte metafoor voor het einde van een era.
Koop hier alvast je tickets!
The Godfather (1972)
The Godfather staat bekend als één van de beste films aller tijden. Bij zijn release in 1972 kreeg de film tien Oscarnominaties en wist er daar drie van te verzilveren: Beste Film, Beste Acteur (Marlon Brando) en Beste Scenario. Meer dan welke film ooit heeft The Godfather het publieke beeld van de maffia gevormd. Coppola stelt deze misdaadorganisatie niet voor als 'the bad guys' maar als een familie als elke andere, zij het met een aantal bijzondere codes. The Godfather combineerde de grandeur en het sterrensysteem van klassiek Hollywood met de morele complexiteit, het realistische geweld en de auteur-visie van New Hollywood, en werd daarmee zowel de commercieel meest succesvolle als artistiek meest gerespecteerde film die bewees dat beide werelden konden samensmelten.
De vertoning van 8 maart wordt ingeleid door Coppola-kenner Koen Monserez.
Koop hier alvast je tickets!
Badlands (1973)
In zijn roemruchte debuutfilm is veel te ontdekken van wat later typerend zou zijn voor Terrence Malick (Days of Heaven (1978), The Thin Red Line (1998), The Tree of Life (2011)). De fotografie is geniaal, het tempo rustig, de natuur aanwezig, maar wat Badlands zo intrigerend maakt, is dat achter de visuele pracht en de zachtaardige, kinderlijk naïeve voice-over van Holly een brutaal en koud verhaal zit over een bizarre relatie en gewetenloze moordenaar. Het werd de doorbraakfilm voor Martin Sheen en Sissy Spacek die beiden een onvergetelijke vertolking neerzetten. Het is een kille, poëtische meditatie op zinloos geweld in het Amerikaanse hartland die de geromantiseerde outlaw-traditie van Old Hollywood ondermijnde door de banale leegte achter de rebelse façade bloot te leggen, met een visuele stijl en voice-over die de invloed van Europese auteurcinema verraadde.
Koop hier alvast je tickets!
Taxi Driver (1976)
Taxi Driver is het hoogtepunt van New Hollywood. Scorsese's meesterwerk brengt alle kenmerken van de beweging samen: de morele ambiguïteit van een anti-held, de compromisloze artistieke visie, en een rauwe, psychologische diepgang die onmogelijk was geweest onder het oude studiosysteem. De film combineert experimentele cinematografie met een genadeloze kritiek op het naoorlogse Amerika, terwijl De Niro's iconische vertolking van Travis Bickle de vervreemding van een hele generatie vastlegt.
Koop hier alvast je tickets!
Gerelateerde films
